Ik had grootse plannen dit jaar, ik zou nog meer en nog mooiere karpers gaan vangen. Hoe anders kan het lopen als je aan het einde van het seizoen slechts vier karpers in je logboek ziet staan. Twee gevangen op een weekendsessie in Frankrijk en twee op putjes in de buurt in mei en in juli.

Het jaar ervoor had ik met hetzelfde aantal visuren(263) twintig karpers gevangen, misschien lag het aan het koude voorjaar en daarna de hete en droge zomer? Het valt moeilijk te zeggen, misschien wel aan mijn gekozen tactiek en aaspresentatie, maar ja dat werkte het jaar ervoor wel. Toch heb ik van elke minuut aan de waterkant genoten en ook weer de raarste dingen meegemaakt.

Zo zat ik in september aan een water waar ik het jaar ervoor goed gevangen
had, maar dit jaar wilde het maar niet lukken. Na een paar uur wachten was
ik langzaam in slaap gesukkeld (iets wat me niet vaak gebeurt), tot ik ineens
wakker werd van een oorverdovend gepiep, een volle run, ik rende naar de hengel
en net toen ik deze op wilde pakken gleed ik uit. Tijdens mijn val schopte
ik mijn andere hengel van de steunen en lag ik te kijken naar een op volle
toeren draaiende spoel, half liggend kon ik alsnog aanslaan en kwam overeind.
Snel de linker hengel weer op de steunen, want het zou niet de eerste keer
zijn dat ik 2 runs tegelijk krijg en het drillen kon eindelijk beginnen. Het
drillen verliep goed, totdat de vis vlakbij was en ineens een run richting
de struiken nam, dit ging met zo’n grote kracht dat ik de vis niet kon
afstoppen en ja hoor vast in de struiken.

Mijn lijn liep naar een tak en vanaf daar zag ik het andere stuk lijn van links naar rechts gaan, even later ging die lijn weer richting open water, maar ik zat nog steeds vast aan die tak, na wat met mijn hengeltop heen en weer bewogen te hebben kreeg ik mijn lijn weer vrij en kon ik gelukkig verder drillen, de vis moest nu wel moe zijn en ik kon hem richting kant dirigeren. Vlak voor de kant toonde de vis echter nog een laatste krachtsexplosie en ja hoor….de haak schoot los.

Op dat moment kon ik het hele karpervissen wel vervloeken en had ik zin mijn hengel in de plomp te gooien. Maar ja ook in deze situaties kan alleen rust je redden en na even flink gebaald te hebben kreeg ik weer zin om een volgende vis aan de haak te krijgen.

Daarna heb ik niet veel meer gevist en dus geen karper meer gevangen, dit zal dus in 2004 moeten gebeuren, veel slechter kan het in ieder geval niet gaan, dus ik ga met goede moed het nieuwe jaar in.
