Op vrijdag 14 april vertrokken we in alle vroegte richting Frankrijk. Zoals altijd paste alles precies in de auto en kon er echt niks meer bij, het grote avontuur kon beginnen. Door ervaringen van eerdere jaren waren onze verwachtingen niet bijzonder hoog gespannen, maar je weet nooit. Na ongeveer 4 uur rijden kwamen we aan bij het viswater, een schitterend water van circa 50 hectare. Niet veel later zaten we in onze gehuurde roeiboot op weg naar het eiland, wat onze stek voor de komende 3 dagen zou zijn.
de eerste hengel ligt op de rodpod
de eerste is binnen, 19 pond
De ban is gebroken, mijn eerste van 16 pond
Dit ging echt goed, nu al 2 karpers na zo'n korte tijd vissen. Deze hengel gooide ik op werpafstand weer in naar een dichtbijgelegen zandbank. Weer een uur later, het was inmiddels 3:00 uur, werden we weer gewekt door mijn opnieuw uitgevaren hengel, dit keer sloeg ik echter mis. Deze hengel heb ik op werpafstand weer ingegooid en de slaapzak werd weer opgezocht. Om 6:15 uur werden we weer gewekt, nu door één van Michel's beetmelders. Michel stormde de tent uit en stond weer met een kromme hengel, niet veel later werd een schubkarper van 11,5 pond geschept en stond de totaalteller al op 4, allebei 2. Omdat het inmiddels weer licht was werden de ingegooide lijnen weer uitgevaren.
De 2e dag was aangebroken en onder het genot van een kopje cappuccino konden we terugkijken op een succesvolle eerste nacht. De ochtend werd verder gebruikt om hier en daar nog wat te peilen en om wat meer interessante plekken te vinden, zodat we de kansen op alle hengels konden vergroten. Om 2 uur s middags kreeg Michel ineens een run, helaas schoot de vis vlak voor de kant los. Gelukkig was het geen grote. De rest van de middag bleef het rustig, tot ik om 18:00 uur een run kreeg. Helaas schoot ook deze los, nadat de vis door een aantal lijnen van Michel was gezwommen. Dit moest geen gewoonte gaan worden. Voor de zekerheid heb ik maar een nieuwe onderlijn bevestigd met een nieuwe scherpe haak.
Na de maaltijd ging Michel weer een lijn uitvaren voor het donker werd. Toen Michel in de boot zat kreeg ik een run op mijn rechterhengel, helaas kwam ik vrij snel vast te zitten en leek het ook alsof de vis gelost was. Dan maar even terug op de steunen leggen. Meteen kreeg ik een run op een andere hengel, bestaande uit enkele piepen, voor de zekerheid sla ik aan, maar ik voel niets, helaas. Michel was inmiddels weer terug, dit had veel moeite gekost, omdat het enorm hard begon te waaien. Het werd ondertussen snel donker. Daar stond ik dan, met nog maar 2 van de 4 hengels in het water en teveel wind om nog uit te varen. Er zat niets anders op dan deze op werpafstand in te gooien en hopen op een run. Eigenlijk had ik nog maar één hengel op een plek liggen waar ik vertrouwen in had, dus dat bood weinig hoop voor de nacht. Gelukkig had Michel zijn hengels wel allemaal in stelling staan. Ineens kreeg Michel een run en na een mooie dril konden we een spiegel van 20 pond op de kant bewonderen. Michels 3e alweer.
Michel's 3e vis, 20 pond
22 pond, een sterke vis
We hadden nu allebei 4 karpers gevangen, geen slechte tussenstand. Vanwege het slechte weer konden er nog steeds geen hengels uitgevaren worden en was het inwerpen geblazen en daarna snel naar bed. Het weer werd slechter en slechter en de regen kwam met bakken uit de lucht, eigenlijk hoopten we beide geen run meer te krijgen deze nacht. Ik heb ook bijna niet geslapen, bang dat alles weg zou waaien. Tegen de ochtend ging de wind iets liggen en ging ik buiten de schade maar eens opnemen. Tot mijn verbazing was mijn rodpod omgewaaid en lag één hengel in het water. Het draaimechanisme om de poten vast te zetten zat los, waardoor de rodpod omgevallen was, ik weet niet of ik deze niet goed vastgedraaid heb of dat het door het beuken van de wind kwam, maar gelukkig heb ik geen run gehad. Ook bij Michel hingen de swingers nog stil. Gedurende de ochtend werd de wind steeds minder en konden de lijnen weer uitgevaren worden. Het was inmiddels zondagochtend en morgenvroeg stond de terugreis alweer gepland. Nog 24 uur om wat te vangen dus. Eerst maar even rustig ontbijten en een kop koffie, een beetje relaxen hoort er natuurlijk ook bij. Om 11:15 ging Michel de boot in om een lijn die vastzat los te maken, echter toen hij op de betreffende plek aankwam bleek er een karper aan te zitten. Helaas had Michel geen onthaakmat en schepnet bij zich en heeft hij de vis vanuit de boot uitgedrilt en in het water onthaakt, het was een schub van naar schatting 17 pond. Om 15:00 volgde er weer een run voor Michel, wat resulteerde in een spiegeltje van 6 pond. Gedurende de dag heeft Michel ook nog 2 lossers gehad.
We zijn op tijd begonnen om alle lijnen voor de laatste nacht uit te varen, zodat we nog uitgebreid konden genieten van het avondeten en de ondergaande zon. Het was nu helemaal windstil, wat een contrast met afgelopen nacht zeg. Tegen 23:30 werden de slaapzakken weer opgezocht om de laatste nacht in te gaan. Om 0:45 uur werden we gewekt door een run op één van mijn hengels en kon ik even later een spiegel van 17 pond scheppen.
17 pond, de laatste voor mij bleek achteraf
Een mooie schub voor Michel tot besluit
Conclusie
Het was een zeer geslaagde sessie op een erg mooi water, waarbij opvallend was dat
ik alles s nachts ving en Michel op één na alles overdag. Michel viste alleen met
tijgernoten en heeft daar dus ook alles op gevangen. Ik heb gevangen op tijgernoten,
zoete boilies en kreeft pop-up boilies. Ook heb ik helaas nog 2 keer een zwaan aan
mijn lijn gehad, omdat deze op de ondiepe plekken bij het aas konden komen. De eerste
keer knapte de lijn, maar was de zwaan deze even later gelukkig kwijt. De 2e keer
konden we de lijn heel dichtbij afknippen en we visten gelukkig met weerhaakloze haken.
Op naar het karperweekend 2007. Waar zou die plaats gaan vinden??
