In verband met de geboorte van mijn dochter en het aanstaande vaderschap van Michel hadden we dit jaar gekozen om ons karperweekend in Nederland door te brengen. De eerste optie was een kanaal waar Michel de hele week al voorgevoerd had met maïs en hennep, als dit niet zou werken bestond de mogelijkheid om uit te wijken naar een karperput met een mooi bestand. Hier was vanwege de hoge hengeldruk niet voorgevoerd. Op vrijdagochtend hadden we bij de waterkant afgesproken en konden we ons kamp gaan opzetten. Het aas werd op de voerplekken gedropt en het wachten kon beginnen.
de kanaalstek
Omdat we behalve met boilies ook met geweekte harde maïs visten duurde het niet lang voor de eerste brasems op de kant lagen. De verdere dag kregen we helaas geen run en het werd het langzamerhand tijd om iets te gaan eten. Michel ging naar de dichtstbijzijnde snackbar om een lekkere vette hap te halen. Ondertussen stopte er een auto achter mij en de bestuurder vertelde mij dat er hier vannacht een nacht-witviskoppelwedstrijd wordt gehouden, #$%%^#@&* hebben wij weer hoor, één keer per jaar gaan we nachtvissen en dan krijg je dit.
Ik werd verzocht weg te gaan, of op een stek verder naar links te vissen. Maar na samen gekeken te hebben bleek er links geen stek meer te zijn. Na veel praten en overtuigen mochten we toch blijven zitten en werden de nummerpaaltjes voor de wedstijd rechts van ons geplaatst, de eerste stek was zo'n 25 meter verderop en gaf ons gelukkig geen last. Inmiddels was Michel weer gearriveerd en hij was natuurlijk ook niet blij met dit nieuws, maar we konden in ieder geval blijven zitten. De nacht die volgde bracht echter geen karper op de kant. De volgende ochtend werd het einde aangekondigt van de viswedstrijd en bleek het koppel naast ons gewonnen te hebben. Misschien was deze wedstrijd wel van invloed geweest op onze vangsten, maar ons vertrouwen in de stek stond op een laag pitje en we besloten dan ook om de 2e nacht ons geluk op de karperput te beproeven.
Aangekomen bij het water bleek onze favoriete plek bezet te zijn en gingen we op zoek naar een andere stek. Deze stek kenden we niet echt, maar het zag er wel veelbelovend uit. Met onze voerboten konden we mooi tegen de overhangende bosjes aan de overkant vissen.
de 2e stek
Er werd gevist met boilies en gevoerd met hennep en pellets. Na een dik uur volgde de eerste run op mijn rechterhengel. Na een mooie dril waarbij de vis tijdens de dril goed zichtbaar was in het zonlicht kon ik een schubkarper van 13 pond landen.
de eerste is binnen
De rest van de dag bleef het rustig en ook 's avonds gebeurde er niets. Na een paar biertjes werd het tijd om de slaapzak op te zoeken. Om 4 uur werd ik bruut gewekt door een snoeiharde run, wederom op mijn rechterhengel.
Snel pakte ik de hengel op en voelde ik een kort contact, waarna de lijn helaas brak. Waarschijnlijk is de lijn langs iets scherps geschuurd, echt balen, maar in ieder geval weer actie.
schitterende natuur
Inmiddels was het licht geworden en genoten we van een vers gezet bakkie koffie.
De laatste ochtend was aangebroken en Michel's wakers hingen al 48 uur stil, hij begon dus al aardig te balen.
de laatste ochtend
Met de verrekijker konden we goed zien wat er aan de overkant gebeurde en we zagen regelmatig bellensporen vlakbij Michel's aas. Dit moest toch wel iets worden en niet lang daarna volgde een run op één van zijn hengels. Even later kon een 13 ponds schub onthaakt worden en werd de lijn weer op dezelfde plek uitgevaren.
Michel's eerste
Er kwamen nog steeds bellen naar boven, dus er was nog karper op de stek. Pieieieieiep… daar kwam de 2e run, ditmaal was het een schubkarper van 15 pond. Michel was ineens in opperbeste stemming.
de 2e volgde snel
We hadden afgesproken om tot 12 uur door te vissen. Om 11:30 ging mijn rechterhengel er weer vandoor en kon ik weer aan de bak. Dit leek een mooie vis te zijn en de dril ging voorspoedig, echter 10 cm voor het landingsnet brak de lijn(zie filmpje). Ik was nu echt kwaad en had zin om de hengel een eind weg te smijten, maar kon nog net mijn rust bewaren. Dit was een teleurstellend einde van een leuke 2e helft van de sessie.
Inmiddels vis ik naar volle tevredenheid met een ander merk nylon en heb ik geen lijnbreuk meer gehad.
Volgend jaar wordt het weer een weekendje Frankrijk.