Karperweekend 2004 (Frankrijk 28 tot 31 mei)

Om 6 uur ’s morgens vertrokken we met zijn tweeën in een overvolle auto naar Noord-Frankrijk voor een 3-daagse sessie naar een water in de Champagnestreek. Onze bestemming was een mooi helderblauw water van ongeveer 16ha met een goed bestand aan kleine en grote karper. Bij het water aangekomen zagen we dat het er erg mooi uitzag, we gingen dan ook zo snel mogelijk onze hengels in orde maken om een mooie vis te kunnen vangen.


onze stek

We zaten vlak naast een bomenrij en konden daar de karpers zien liggen, ze waren behoorlijk passief, dit kwam mede door het weer, een strakblauwe hemel en 25 graden. We verwachtten de eerste actie dan ook pas tegen de avond. Michel had intussen een mooi penstekje gevonden tussen de bomenrij, vanaf een uur of 4 ‘s middags zwommen hier regelmatig karpers voorbij, na het voeren van wat hennep en zoete maïs bleek dat de karpers na een keer of 3 overzwemmen begonnen met azen. Dit was erg goed te zien omdat dit maar een halve meter van de kant gebeurde en het water zeer helder was. De eerste aanbeet volgde dan ook snel en resulteerde binnen een half uur in 3 missers, 1 keer de haak los en 2 keer een losschieter gelukkig was de vierde keer raak en kon de dril beginnen. Ondanks ver overhangende bomen en struiken bleek de bodem obstakelvrij te zijn en kon er prima gedrild worden met de hengeltop onder water. Na een minuut of 10 kon de karper geland worden, het bleek om een mooie spiegelkarper van 17 pond en 80 cm te gaan.


17 pond spiegel

De eerste was binnen en beloofde veel goeds, echter hadden we van de andere vissers begrepen dat de vangsten zeer slecht waren, naast ons zaten 3 fransen die in een week totaal 4 karpers hebben gevangen. Het was nu tijd om onze zelfgebouwde voerboten uit te proberen en een aantal lijnen uit te varen met bijbehorende voerplek. Helaas ging het bij mij de eerste keer mis omdat de lijn in de schroef terecht kwam, gelukkig geen schade en met Michel’s hulp kon ik alsnog mijn lijnen uitvaren, binnenkort toch maar een constructie maken om de schroeven af te schermen.


De voerbakken zijn gevuld, uitvaren maar..

Ook met Michel’s boot ging het prima, hij had als verrassing een smartcast dieptemeter gekocht en zo konden we tot een meter of 35 uit de kant de diepte zien, erg gaaf. Binnenkort wordt er nog een extra antenne aangebracht zodat ook de diepte op grotere afstanden gemeten kan worden.


Michel's voerboot in actie!

Na een lekkere maaltijd (spaghetti) en een paar koude biertjes kon de nacht beginnen en vol verwachting kroop ik mijn slaapzak in, buiten een paar piepjes op Michel’s de rechterhengel gebeurde er de hele nacht niets, ook bij de andere vissers hebben we geen piep gehoord. Toch hoorde Michel tegen 6:30 een heel zacht piepgeluid en ging hij even kijken wat het was, het bleek dat van zijn linkerhengel de steun omgetrokken was en dat zijn knucklehead (waterdicht natuurlijk) onder water aan het piepen was. Michel riep ‘Ik heb er één’, ik dacht ‘dit kan niet’, maar inderdaad het was een kleine spiegel van 9 pond en 60 cm die de run veroorzaakt had en onder de eigen kant zat, door de scherpe hoek was de steun omgetrokken. De vis zat er waarschijnlijk al even aan, want deze was behoorlijk vermoeid. Aangezien ik nu toch wakker was ging ik maar even pennen op de penstek, een beetje maïs voeren, 1 maïskorrel op de haak en staren naar het pennetje. Binnen 10 minuten zag ik mij pen vertrekken en ik sloeg aan. Ik voelde meteen weerstand en de dril kon beginnen, ik voelde meteen dat het niet om een groot exemplaar ging en na het landen bleek het een kleine spiegel van 8 pond bij 65 cm te zijn. Mijn eerste karpervangst was een feit!


Mijn eerste en enige karper, gevangen met de pen

De rest van de dag bleef het rustig en genoten we van het mooie weer, de karpers lagen weer onder de bomen te rusten. De 2e nacht leverde helaas niets op, tegen 9 uur stonden we op en dronken we een kop koffie. Om 9:30 ging Michel zijn rechterpieper ineens af en nam hij een spurt, deze hengel lag vlak onder de eigen kant. Na een korte dril kon er een klein en dik schubkarpertje van 11 pond en 60 cm op de onthaakmat bewonderd worden. In de loop van de dag werd het weer slechter en in de middag heeft het ongeveer 2 uur geregend terwijl er een onweersbui op enkele kilometers bij ons vandaan langstrok. Tijdens de regenbui kreeg Michel een run op zijn rechterhengel die echter tijdens het aanslaan in een losser resulteerde, dit was de eerste run die niet onder de eigen kant plaatsvond en we vonden het dan ook erg jammer, omdat het hier misschien wel om een groter exemplaar ging. Tegen 4 uur ’s middags ging Michel weer pennen en na enkele minuten was het weer raak, een 11 ponds spiegel van 70 cm.


Michel met een spiegelkarper van 11 pond

Nu was het mijn beurt om de penstek te bezetten bij aankomst lagen er al enkele karpers op onze voerplek te wachten en kon ik mijn aas zo voor een karperbek laten zakken, deze aarzelde niet, pakte het aas en nam een enorme run. Mijn slip bleef maar gieren en na een meter of 25 langs de eigen kant onder de bomen te zijn gezwommen kreeg ik eindelijk vat op de vis. Dit was in ieder geval geen kleintje aan de kracht te voelen. Langzaam kreeg ik de vis dichterbij en op het moment dat ik dacht hem bijna in zicht te hebben schoot de vis los (BALEN). Op de één of andere manier was de haak van de lijn geschoten, terwijl het toch al een jarenlang betrouwbaar systeem betreft, blijkbaar kan het soms toch misgaan, maar waarom nu.


Aan het voer lag het niet

Ik heb de hele avond nog geprobeerd een karper te vangen met de pen, ook in het donker met breekstaafjes. Het bleek echter dat nu ook brasem de stek had ontdekt en na het vangen van 3 brasems gaf ik de moed op en werd het tijd voor wat nachtrust. Helaas werd het ook nachtrust en een piep bleef uit. De volgende ochtend leverde het pennen niets op en ook de andere hengels bleven roerloos op de steunen liggen. Tijd om op te ruimen en de terugreis te aanvaarden.

Conclusie
Het was een erg mooi water en zeer goed weer, de vangsten vielen echter behoorlijk tegen. Vergeleken met de andere vissers aan het water hebben we het toch niet slecht gedaan. Volgend jaar weer een karperweekend in Frankrijk, waarschijnlijk weer naar een ander water.