Vrijdagmorgen 18 april vertrokken we naar les étangs
de l'abbaye in Noord-Frankrijk voor een 2-daagse sessie. Mijn broer Michel
kwam ’s morgens om 6:30 met de auto aanrijden. De auto zat al bijna
vol en toen moesten al mijn spullen er ook nog bij, ik dacht dat het nooit
zou gaan passen, maar na wat duw en trekwerk paste alles precies.
Zwaar beladen gingen we vol goede moed op weg. Onderweg bespraken we de
te voeren strategie en aangezien we maar 2 dagen gingen konden we natuurlijk
geen uitgebreide voercampagne houden. Besloten werd om zowel met de single
hookbait methode te vissen als ook met enkele kleine voerplekken, de vis
zou in een goed bezet water als dit toch wel op de plek komen. Tegen 11:30
kwamen we aan bij het clubhuis, daar werd ons een plattegrond gegeven van
het water, lac Héron, en werd ook gezegd waar de laatste dagen springende
karper waargenomen was. We konden toen meteen doorrijden en een stek uitzoeken.
Op de plattegrond leek ons stek 18 (een lange pier) een hele mooie plek
en hoewel de meeste stekken bezet waren was deze nog vrij. Op de plek aangekomen
hebben we meteen de hengels in gereedheid gebracht en onze systemen te water
gelaten.
Beiden visten we met 3 hengels met als aas boilies,
pellets en zoete maïs, hiermee werd ook gevoerd.
Er stond een behoorlijk harde wind, kracht 5 maar de temperatuur was aangenaam,
dus achter de oval was het heerlijk. We zagen regelmatig karper springen boven
de plek waar ons aas lag, dus dat gaf veel vertrouwen. Toch bleven de wakers
de hele dag stil hangen en ook de andere vissers vingen niets. Tegen zessen
hebben we een lekkere maaltijd gemaakt en samen met een biertje erbij was
het echt genieten. Daarna hebben we de hengels opnieuw van aas voorzien en
alles voor de nacht in gereedheid gebracht. Ondertussen werden er aan de overkant
door iemand in een uur tijd 3 karpers gevangen, allemaal op dezelfde hengel.
Na nog wat biertjes te hebben gedronken en over de komende nacht gefilosofeerd
te hebben gingen we tegen 23:00 uur slapen. Om 00:15 werden we gewekt door
een keiharde fluiter. Dus beiden snelden we de tent uit en bleek het mijn
middelste hengel te zijn, Michel was net iets voor mij en had alvast aangeslagen.
Hij gaf mij de hengel over en ik voelde meteen weerstand aan de andere kant
van de lijn, yesss de eerste Franse karper hangt. Ondertussen werden mijn
laarzen gehaald, want in de haast had ik die natuurlijk vergeten en stond
ik gewoon op mijn sokken. Na een korte dril verscheen de karper in het licht
van mijn hoofdlamp, een spiegel, eerst dacht ik dat het een kleintje was,
maar dit bleek toch nog mee te vallen. Even later werd de karper geschept
en voelde ik bij het optillen van het net toch nog een aardig gewicht, even
later gaf de unster 23 pond aan, het was een mooie hoge spiegel met een lengte
van 74 cm, een evenaring van mijn PB in Nederland.

Daarna heb ik even een kwartiertje nagenoten van de eerste vangst en zijn we weer gaan slapen. Met enige regelmaat hoorden we fluiters bij de andere vissers. Om 5:00 uur was het weer zover Pieieieieieieieieiep!!! en weer snelden we de tent uit, nu bleek het mijn linkerhengel te zijn, ook deze had Michel alvast aangeslagen, toen ik de hengel in mijn handen had weer voelde ik weer een weerstand, toch voelde het een beetje vreemd en ik dacht dat het misschien een meervalletje of zoiets was, maar even later bleek het toch een karper te zijn, ditmaal een schubkarper van 19 pond en 74 cm.

Ondertussen stond ik helemaal te rillen,
want de wind was nog steeds hard en de temperatuur was enorm naar beneden
gegaan, dus heb ik snel een jas aangetrokken en hebben toen nog enkele foto’s
gemaakt. Verder hebben we geen actie meer gehad en ook de hele zaterdag bleef
het rustig, op een zeelt na dan. Alleen de wind had er nog weer een schepje
bovenop gedaan en mijn pet waaide bijna van mijn hoofd. Ook de andere vissers
hadden overdag geen piep gehad. Alleen aan het einde van de middag werd er
een op een stek in Fox lake achter ons goed gevangen. De tweede nacht bleef
het bij ons helaas helemaal stil en leek het wel of de vis van onze plek vertrokken
was, ook hadden we zaterdag overdag geen springende karper meer gezien. ’s
Nachts hoorden we wel veel fluiters van een aantal andere stekken, wel frustrerend.
Gelukkig bleek zondagmorgen dat er wel meerderen waren die niks gevangen hadden.
Sommige stekken hadden echter zeer veel vis opgeleverd, op 1 stek van Fox
lake wel 25 waarvan de zwaarste 37 pond was.
Helaas was het voor ons tijd om weer te vertrekken. Toen we aan het opruimen
waren begonnen er links van ons weer karpers te springen, deze zullen ons
landingsnet niet meer zien bedacht ik me.
Tijd voor de terugreis en het terugblikken op de sessie, het was geen supersessie,
maar ik was toch blij met mijn 2 gevangen karpers, Michel baalde natuurlijk
enorm want een Frankrijktrip zonder vis is natuurlijk nooit leuk.
